| Zabicie dziecka, dzieciobójstwo a prawo karne. Kancelaria Adwokat Łódź radzi
21894
single,single-post,postid-21894,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,select-child-theme-ver-1.0.0,select-theme-ver-1.6,wpb-js-composer js-comp-ver-4.3.4,vc_responsive

Zabicie dziecka, dzieciobójstwo a prawo karne. Kancelaria Adwokat Łódź radzi

Art.149.Matka, która zabija dziecko w okresie porodu pod wpływem jego przebiegu,

podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

Przedmiot ochrony

Przedmiotem ochrony (…) jest życie i zdrowie człowieka od rozpoczęcia porodu (wystąpienia skurczów macicy, dających postęp porodu), a w wypadku operacyjnego zabiegu cesarskiego cięcia kończącego ciążę – od podjęcia czynności zmierzających do przeprowadzenia tego zabiegu. (Uchwała Sądu Najwyższego – Izba Karna z dnia 26 października 2006 r. I KZP 18/2006)

Zabicie dziecka a względy społeczne, moralne i etyczne

Każde pozbawienie życia jest czynem okrutnym i wstrząsającym, zwłaszcza gdy ofiarą jest całkowicie bezbronne, nowo narodzone dziecko, a sprawcą jest jego własna matka. Okoliczności te nie mogą wpływać na wymiar kary, bo mieszczą się w zwykłych ramach odpowiedzialności za to przestępstwo. (Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 18 maja 2006 r. II AKa 125/2006)

Każde pozbawienie życia jest czynem okrutnym i wstrząsającym, zwłaszcza gdy ofiarą jest całkowicie bezbronne, nowonarodzone dziecko, a sprawcą jego śmierci jest jego własna matka. Czyn taki ze swej istoty nosi znaczny stopień społecznej szkodliwości, także w postaci uprzywilejowanej z art. 149 kk. Nietrafne jest powoływanie się na te okoliczności jako obciążające przy wymiarze kary, bowiem winny one być uwzględnione w każdej sprawie o czyn tego rodzaju, a skoro tak – nie powinny wpływać na wymiar kary, ani powodować zaostrzenia kary, ani jej łagodzić, bo mieszczą się w zwykłych ramach odpowiedzialności za to przestępstwo. (Wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 29 listopada 2001 r. II AKa 262/2001)

Zamiar i umyślność zabicia dziecka jako warunek odpowiedzialności karnej

Odpowiedzialność za pozbawienie życia (art. 148-150 kk) zachodzi jedynie w razie objęcia zamiarem sprawcy skutku w postaci śmierci (art. 7 § 1 kk). Dla przypisania dwóm oskarżonym przestępstwa z art. 148 § 1 kk nieistotnym jest ustalenie, który z ciosów i przez którego z oskarżonych zadanych pokrzywdzonemu spowodował jego śmierć, lecz rozstrzygnięcie czy zamiarem działania sprawców było pozbawienie go życia. (Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 4 czerwca 1996 r. II AKa 152/96)

Zamiar dzieciobójstwa pod wpływem porodu (art. 149 kk) jest wynikiem zespołu czynników psychofizycznych, psychologicznych, fizjologicznych i społecznych, związanych zarówno z porodem, jak i sytuacją życiową matki. Nie spotyka się wypadków wyzwolenia agresji samodzielnie przebiegiem porodu, bez udziału pozostałych czynników, a jeśli takie występują, powinny być wartościowane wedle kryteriów poczytalności jako przypadki patologiczne. (Wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 24 października 2002 r. II AKa 256/2002)

W przestępstwie dzieciobójstwa z art. 149 kk zamiar zabójstwa noworodka stanowi od strony podmiotowej właściwą temu przestępstwu postać winy, a niezależnie od tego zamiaru, dodatkowym elementem tejże strony podmiotowej stanowi „wpływ przebiegu porodu”, będący podstawą uprzywilejowanego typu przestępstwa. (Wyrok Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 15 lutego 1994 r. II AKr 13/94)

Występek dzieciobójstwa z – art. 149 kk polega na umyślnym – w określonych okolicznościach - pozbawieniu życia noworodka przez jego matkę. Zaniedbanie powinności przygotowania odpowiednich warunków porodu, skutkujące śmiercią noworodka, może wyczerpywać znamiona nieumyślnego spowodowania śmierci człowieka z art. 152 kk. (Wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie – Izba Karna z dnia 13 sierpnia 1992 r. II AKr 156/92)

Przestępstwo (…) jest przestępstwem materialny: tzn. że jest ono dokonane wtedy, gdy sprawca osiągnie zamierzony skutek. Dopóki zaś skutku tego nie ma, zachodzić może tylko usiłowanie.Okoliczność powzięcia przez kobietę ciężarną jeszcze przed urodzeniem dziecka zamiaru pozbawienia go życia po jego urodzeniu, lecz w okresie porodu, nie wyłącza przestępstwa dzieciobójstwa, (…) o ile ten zamiar został wykonany pod wpływem przebiegu porodu. (Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Karna z dnia 28 października 1959 r. III K 883/59)

Okoliczność czy dziecko urodziło się zdolne do życia nie ma żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia kwestii winy oskarżonych (…); decyduje tu bowiem zamiar jakim kierowały się oskarżone, mianowicie czy chciały one, względnie – co najmniej – czy godziły się na śmierć dziecka przez zaniechanie udzielenia mu pomocy. (Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Karna z dnia 8 lipca 1975 r. IV KR 119/75)

Trauma porodu, ciąży, niepoczytalność jako przyczyna zabicia dziecka

Skoro nie da się wykluczyć, że oskarżona dopuściła się dzieciobójstwa pod wpływem przebiegu porodu, a popełniła to niedługo po porodzie, to nie da się ustalić, iż wypełniła ona znamiona zbrodni z art. 148 § 1 kk, bo zachodzące wątpliwości nakazują przyjęcie do jej czynu kwalifikacji łagodniejszej, zatem z art. 149 kk, zgodnie z zasadą in dubio melior. (Wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 17 marca 1994 r. II AKr 9/94)

Sprawczyni (…) dotknięta jest zakłóceniami, które powodują u niej ograniczenie rozeznania znaczenia czynu lub kierowania swoim postępowaniem (…) związana z porodem, występująca podczas jego trwania i z nim się wiążąca. (Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Karna z dnia 9 marca 1979 r. III KR 38/79)

Urzywilejowanie dzieciobójstwa (…) oparte jest na domniemanym nienormalnym stanie psychicznym kobiety w okresie porodu pod wpływem jego przebiegu. Ta nienormalność psychiczna związana z porodem nie wyłącza jednak możliwości działania kobiety w warunkach z art. 17 § 1 czy 18 § 1 k.k., jeżeli pod wpływem porodu doznała zakłócenia czynności psychicznych. Możliwe jest, że stan psychiczny kobiety wychodzi poza normalny wpływ przebiegu porodu, a wchodzi w sferę niemożności rozpoznania znaczenia czynu lub pokierowania postępowaniem, albo w sferę znacznego ograniczenia zdolności rozpoznania znaczenia czynu, lub kierowania postępowaniem (np. kobieta upośledzona psychicznie działa pod wpływem porodu; działanie kobiety zdrowej psychicznie w psychozie przemijającej u kobiet rodzących). Zatem mogą zachodzić wypadki, że konieczne jest badanie zdrowia psychicznego kobiety, oskarżonej z art. 226 k.k. Przedmiotem przestępstwa z art. 226 k.k. jest dziecko żywe w chwili urodzenia, niezależnie od tego, czy było ono donoszone i czy miało warunki życia. Skoro ustalone zostało, że dziecko było żywe i zostało przez oskarżoną umyślnie uduszone, to ukaranie musiało nastąpić, choćby dziecko – jako niedonoszone – i tak nie żyło. (Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Karna z dnia 11 września 1957 r. II K 783/56)

Przy popełnieniu przestępstwa (…) nie jest wykluczone stosowanie przepisów art. 17 lub 18 kk – jeśli czyn popełniła np. matka w stanie choroby psychicznej, powodującej niepoczytalność lub w stanie zaburzenia psychicznego, powodującego zmniejszoną poczytalność. (Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Karna z dnia 21 grudnia 1959 r. II K 891/59)

Przestępstwo (…) wywodzi się ze związku pomiędzy szczególnym stanem psychicznym kobiety rodzącej a zabójstwem dziecka. Związek taki może powstać nawet przy powziętym uprzednio zamiarze zabójstwa. Zamiar ten, pozostający w wewnętrznej sferze myśli, może po przyjściu na świat dziecka ulec zupełnej zmianie, a może też być zrealizowany wcale nie dlatego, że został uprzednio powzięty, ale właśnie pod wpływem przeżyć psychicznych kobiety rodzącej i wytrącenia jej z równowagi psychicznej przez akt porodu. Dlatego w każdym wypadku dzieciobójstwa należy badać i rozważać, czy przestępstwo nie zostało dokonane w okresie porodu pod wpływem jego przebiegu. (Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Karna z dnia 13 grudnia 1965 r. II KR 372/65)

Przy wymiarze kary za zabójstwo dziecka dokonane przez matkę w okresie porodu pod wpływem jego przebiegu, poza szczególnym wpływem porodu na psychikę rodzącej kobiety, który decyduje o kwalifikacji prawnej jej czynu, bierze się pod uwagę (…) okoliczności natury społecznej, które warunkują powstanie sprzecznego z instynktem macierzyńskim zamiaru pozbawienia życia nowo narodzonego dziecka przez kobietę, która dziecko to urodziła. (Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Karna z dnia 8 grudnia 1975 r. I KR 234/75)

W sprawie o przestępstwo (…) popełnione w wyniku porzucenia oskarżonej przez ojca dziecka, okolicznością przesądzającą nie tylko o celowości, ale wręcz o konieczności warunkowego zawieszenia kary jest – poza dobrą opinią – fakt zawarcia – po dokonanym czynie – związku małżeńskiego i stwierdzona zaawansowana prawidłowa ciąża. (Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Karna z dnia 2 marca 1972 r. IV KR 1/72)