| ALIMENTY PO ROZWODZIE OD MAŁŻONKA WYŁĄCZNIE WINNEGO W PRZYPADKU ISTOTNEGO POGORSZENIA SYTUACJI MATERIALNEJ
22182
post-template-default,single,single-post,postid-22182,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,select-child-theme-ver-1.0.0,select-theme-ver-1.6,wpb-js-composer js-comp-ver-4.3.4,vc_responsive

ALIMENTY PO ROZWODZIE OD MAŁŻONKA WYŁĄCZNIE WINNEGO W PRZYPADKU ISTOTNEGO POGORSZENIA SYTUACJI MATERIALNEJ

ALIMENTY PO ROZWODZIE OD MAŁŻONKA WYŁĄCZNIE WINNEGO W PRZYPADKU ISTOTNEGO POGORSZENIA SYTUACJI MATERIALNEJ

Przepisy art. 60§2 k.r.o.  statuują  obowiązek alimentacyjny jaki ciąży na małżonku, który został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia między małżonkami w stosunku do małżonka niewinnego.  Przesłanką zobowiązania przez Sąd małżonka wyłącznie winnego do przyczyniania się w odpowiednim zakresie do zaspokajania usprawiedliwionych potrzeb małżonka niewinnego jest istotne pogorszenie sytuacji materialnej małżonka niewinnego w skutek orzeczenia rozwodu.  Niejednokrotnie w rzeczywistości maja miejsce sytuacje kiedy to w wyniku orzeczenia rozwodu małżonek niewinny pozostaje w znacznie gorszym położeniu finansowym niż znajdował się dotychczas. W związku z tym ustawodawca wprowadził do porządku prawnego regulację, która ma na celu ochronę małżonka niewinnego.

Kluczowe znaczenie w tym zakresie odgrywa uchwała Sądu Najwyższego z dnia 2 lipca 1955 r., I CO 27/55, NP 1956, nr 3, s. 129, w której wskazano, „że pewne skutki prawne zawarcia małżeństwa gasną automatycznie wskutek rozwodu, pewne natomiast trwają bez względu na rozwód, a źródłem prawa rozwiedzionego małżonka do środków utrzymania nie jest rozwód, lecz zawarcie małżeństwa”. Były małżonek ma „względem drugiego roszczenie alimentacyjne nie dlatego, że orzeczony został rozwód, lecz dlatego, że strony były małżonkami, a prawo to istnieje wówczas nie z powodu rozwodu, lecz pomimo rozwodu„. Pomimo że po rozwodzie nie ma już pomiędzy stronami stosunku rodzinnego, to jednak niektóre skutki prawne zawarcia małżeństwa trwają nadal, art. 60 k.r.o. nie kreuje żadnego nowego prawa podmiotowego, lecz ogranicza prawo już istniejące.

Dla stwierdzenia spełnienia przesłanka istotnego pogorszenia sytuacji materialnej należy dokonać porównania aktualnej sytuacji majątkowej małżonka niewinnego z położeniem jakie by istniało gdyby rozwód nie został orzeczony i gdyby małżonkowie kontynuowali pożycie.  Taki pogląd znalazł również uznanie w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 1998 roku w sprawie o sygn.. akt III CKN 186/98.

Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 25 października 2012 roku wskazał  iż „w wypadku uregulowanym w art. 60 § 2 k.r.o. taka relacja między małżonkami zostaje przedwcześnie skrócona i to jednostronną decyzją małżonka wyłącznie winnego rozkładu pożycia. Rezygnując z podtrzymywania małżeństwa, małżonek ten przesądza nie tylko o swojej sytuacji majątkowej, ale także o sytuacji majątkowej niewinnego małżonka, który miał prawo oczekiwać, że małżeństwo będzie trwałe, a uzyskana dzięki niemu sytuacja majątkowa względnie stabilna. W tym kontekście dożywotnie alimenty stanowią pewien substytut złamanej przez małżonka winnego obietnicy dożywotniego wspólnego pożycia i wzajemnej pomocy”