| Obowiązek zawiadamiania o popełnieniu przestępstwa – odpowiedzialność karna
22252
single,single-post,postid-22252,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,select-child-theme-ver-1.0.0,select-theme-ver-1.6,wpb-js-composer js-comp-ver-4.3.4,vc_responsive

Obowiązek zawiadamiania o popełnieniu przestępstwa – odpowiedzialność karna

Obowiązek zawiadamiania o popełnieniu przestępstwa – odpowiedzialność karna

Z przepisów kodeksu postępowania karnego wynika obowiązek zawiadamiania organów ścigania o popełnieniu przestępstwa. Obowiązek ten dotyczy każdego, kto dowie się o tym, że przestępstwo ścigane z urzędu zostało popełnione. Obowiązek ten jednak ma charakter społeczny, co oznacza, iż jego niewypełnienie nie pociąga za sobą żadnych skutków prawnych dla tego, kto, powziąwszy wiadomość o popełnieniu przestępstwa, nie zgłasza tego stosownym organom.

Inaczej rzecz ma się w przypadku instytucji państwowych i samorządowych. W sytuacji bowiem gdy o popełnieniu przestępstwa dowie się jedna z takich instytucji, obowiązek zawiadomienia organów ścigania nabiera charakteru obowiązku prawnego. Oznacza to, iż pracownik instytucji państwowej lub samorządowej, który nie dopełni opisanego wyżej obowiązku, naraża się na odpowiedzialność karną. Podstawą tej odpowiedzialności jest art. 231 § 1 k.k. Przepis ten przewiduje karę pozbawienia wolności do lat trzech dla funkcjonariusza publicznego. który przekraczając swoje uprawnienia lub niedopełniając obowiązków działa na szkodę interesu prywatnego lub publicznego. Jednocześnie w myśl art. 115 § 13 pkt 4 – osoba będąca pracownikiem administracji rządowej, innego organu państwowego lub samorządu terytorialnego jest funkcjonariuszem publicznym.

W szczególnych przypadkach odpowiedzialność karną może ponosić również osoba, która o popełnieniu przestępstwa dowiedziała się bez związku z działalnością jakiejkolwiek instytucji państwowej lub samorządowej. Ma to miejsce w sytuacji gdy informacja dotyczy jednego z poniższych przestępstw: ludobójstwo, zbrodnie przeciw ludzkości, stosowanie środków masowej zagłady oraz wytwarzanie ich, gromadzenie obrót i przechowywanie, stosowanie podczas działań zbrojnych niedopuszczalnych sposobów lub środków walki, zbrodnie wojenne, zdrada stanu, zamach stanu, szpiegostwo, zamach na życie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, dywersja, zabójstwo, sprowadzenie niebezpieczeństwa powszechnego, piractwo w komunikacji wodnej lub powietrznej, bezprawne pozbawienie wolności, wzięcie zakładnika czy czyn o charakterze terrorystycznym.

Przepis art. 240 § 1 k.k. przewiduje karę pozbawienia wolności do lat trzech dla każdego, kto mając wiarygodną wiadomość o karalnym przygotowaniu albo usiłowaniu lub dokonaniu jednego z wymienionych wyżej czynów – nie zawiadamia niezwłocznie organów ścigania.