| Zgoda na widzenie z tymczasowo aresztowanym
22316
single,single-post,postid-22316,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,select-child-theme-ver-1.0.0,select-theme-ver-1.6,wpb-js-composer js-comp-ver-4.3.4,vc_responsive

Zgoda na widzenie z tymczasowo aresztowanym

Zgoda na widzenie z tymczasowo aresztowanym

W szczególnie uzasadnionych przypadkach, w sprawach o najcięższe przestępstwa organy ścigania mogą zastosować wobec podejrzanego/oskarżonego środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania. Stosowanie tego środka możliwe jest jedynie w razie spełnienia restrykcyjnych wymagań przewidzianych przepisami kodeksu postępowania karnego, izolacja podejrzanego ma tu służyć zabezpieczeniu prawidłowego toku procesu, poprzez zapobieżenie próbom wpływu na jego przebieg, jaki mógłby usiłować wywrzeć podejrzany pozostający na wolności.


Aresztowanie służy więc uniknięciu zacierania śladów, niszczenia dowodów czy wpływania na świadków. Z uwagi na opisane potrzeby – wszelka interakcja aresztowanego ze światem zewnętrznym podlega stałej kontroli ze strony organu, do którego dyspozycji aresztowany pozostaje. Wyraża się to chociażby w różnicy między uprawnieniem skazanego do określonej liczby widzeń, które przysługują mu przez cały czas odbywania kary, a możliwością ubiegania się o widzenie z tymczasowo aresztowanym przez osoby z jego otoczenia.
Przepisy nie gwarantują aresztowanemu widzeń z kimkolwiek oprócz obrońcy. Rozstrzygnięcie w tym przedmiocie pozostawione jest w gestii organu postępowania, to jest prokuratora w postępowaniu przygotowawczym i sądu – w sądowym. Organ taki może udzielić każdemu zainteresowanemu dowolnej liczby widzeń, każdemu też może odmówić widzenia bez wskazywania przyczyn. Na taką jego decyzję nie przysługuje żaden środek zaskarżenia.
W tych warunkach należy mieć na uwadze, iż jedyną szansą na uzyskanie widzenia z tymczasowo aresztowanym członkiem rodziny czy partnerem życiowym jest przedstawienie organowi postępowania odpowiedniej, wystarczająco przekonywającej argumentacji. Dopiero w takiej sytuacji można liczyć na to, iż izolacja aresztowanego, której niekiedy wymaga prawidłowy przebieg procesu, nie doprowadzi do zerwania wszelkich kontaktów aresztowanego z otoczeniem.