| Jak uchylić tymczasowe aresztowanie?
22341
post-template-default,single,single-post,postid-22341,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,select-child-theme-ver-1.0.0,select-theme-ver-1.6,wpb-js-composer js-comp-ver-4.3.4,vc_responsive

Jak uchylić tymczasowe aresztowanie?

Jak uchylić tymczasowe aresztowanie?

Dla zabezpieczenia przebiegu procesu karnego organy postępowania mogą stosować środki zapobiegawcze, a wśród nich – tymczasowe aresztowanie. Stosuje się je na podstawie postanowienia sądu wobec osoby, której zostały uprzednio postawione zarzuty, a więc – wobec podejrzanego w postępowaniu przygotowawczym lub oskarżonego w postępowaniu sądowym.


Stosowanie tymczasowego aresztowania stanowi szczególną dolegliwość zarówno wobec oskarżonego, którego pozbawia się wolności i umieszcza w jednostce penitencjarnej, jak i wobec jego rodziny. Długie miesiące izolacji, jakiej poddany zostaje tymczasowo aresztowany, nie pozwalają mu pracować, pozyskiwać dla rodziny środków utrzymania, uczestniczyć w życiu rodziny, utrzymywać kontaktów z jej członkami.
Przepisy procedury karnej wskazują okoliczności, których zaistnienie wymaga od organu procesowego zaniechania stosowania tymczasowego aresztowania. Środek ten należy bezwzględnie uchylić w sytuacji, gdy odpadną przyczyny jego stosowania. Tymczasowego aresztowania nie stosuje się także, gdy wystarczający jest inny środek zapobiegawczy, a nadto – gdy grozi to szczególnym niebezpieczeństwem dla zdrowia lub życia oskarżonego, pociąga za sobą wyjątkowo ciężkie skutki dla oskarżonego lub jego rodziny, a także w sytuacji, gdy nie należy spodziewać się, iż oskarżony zostanie skazany na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia. Możliwość stosowania tymczasowego aresztowania jest co do zasady wyłączona w sprawach o czyny zagrożone karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą dwóch lat.
Uchylenie tymczasowego aresztowania stanowi jeden z kluczowych celów działania obrońcy. Obrońca powinien zwracać uwagę organu postępowania na te okoliczności, które uzasadniają zaniechanie stosowania tymczasowego aresztowania, ewentualnie – zastąpienie go innymi środkami. Zwieńczeniem starań obrońcy w tym zakresie jest wydanie przez organ postanowienia, w wyniku którego oskarżony opuści areszt, by w na dalszym etapie procesu odpowiadać z wolnej stopy.