| Nadużycie uprawnień kierowniczych jako mobbing
22350
post-template-default,single,single-post,postid-22350,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,select-child-theme-ver-1.0.0,select-theme-ver-1.6,wpb-js-composer js-comp-ver-4.3.4,vc_responsive

Nadużycie uprawnień kierowniczych jako mobbing

Nadużycie uprawnień kierowniczych jako mobbing

W praktyce spotyka się nie tylko różne postaci mobbingu, ale też nie trudno zauważyć, iż do zachowań mobbingowych może dochodzić między różnymi osobami związanymi z zakładem pracy. O ile bowiem ktokolwiek w zakładzie przedsiębierze działania lub zachowania dotyczące pracownika lub skierowane przeciwko pracownikowi, polegające na uporczywym i długotrwałym nękaniu lub zastraszaniu pracownika, wywołujące u niego zaniżoną ocenę przydatności zawodowej, powodujące lub mające na celu poniżenie lub ośmieszenie pracownika, izolowanie go lub wyeliminowanie z zespołu współpracowników – stanowi to podstawę odpowiedzialności mobbingowej.

Odpowiedzialność tę ponosi pracodawca, bo zapobieganie mobbingowi stanowi jego obowiązek. Nie oznacza to, jednak, iż zawsze to właśnie pracodawca dopuszcza się osobiście zachowań mobbingowych. Często bowiem dochodzi do sytuacji, gdy nękania pracowników dopuszcza się kadra kierownicza przedsiębiorstwa, o czy pracodawca nawet nie wie.

W praktyce sądowej przyjmuje się powszechnie, że przesłankom mobbingu odpowiadać może stanowić również wykonywanie przez kadrę managerską jej kierowniczych uprawnień. Oznacza to, iż nadanie nękaniu formy polecenia służbowego i ukrycie pod tą postacią nękania lub zastraszania pracownika nie pozbawia tego ostatniego uprawnień z tytułu mobbingu. Z powyższego wynika, że pracownik, który był nękany złośliwymi, nieuzasadnionymi poleceniami może również ubiegać się o odszkodowanie i zadośćuczynienie.