| Postępowanie upominawcze – czyli jak skutecznie dochodzić należności cz. 2
22434
single,single-post,postid-22434,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,select-child-theme-ver-1.0.0,select-theme-ver-1.6,wpb-js-composer js-comp-ver-4.3.4,vc_responsive

Postępowanie upominawcze – czyli jak skutecznie dochodzić należności cz. 2

Pieniądz_10_zł_PLN

Postępowanie upominawcze – czyli jak skutecznie dochodzić należności cz. 2

Postępowanie upominawcze jest kolejnym, obok już wcześniej omówionego postępowania nakazowego, postępowaniem odrębnym. Postępowanie upominawcze to odrębny tryb dochodzenia roszczeń pieniężnych oraz innych roszczeń, wobec których ustawa przewiduje zastosowanie postępowania upominawczego. Jest znacznie szybszym trybem w porównaniu do postępowania zwykłego. Swoje szczegółowe uregulowanie znajduje a treści art. 4971 – 505 k.p.c.
Ponadto sąd wydaje nakaz zapłaty tylko wówczas gdy roszczenie nie jest oczywiście bezzasadne, przytoczone okoliczności nie budzą wątpliwości, zaspokojenie roszczenia nie zależy od świadczenia wzajemnego oraz gdy miejsce pobytu pozwanego jest znane albo gdy doręczenie mu nakazu może nastąpić w kraju.
W myśl art. 502 § 2 kodeksu postępowania cywilnego, pozwanemu doręcza się nakaz zapłaty wraz z pozwem i pouczeniem o sposobie wniesienia sprzeciwu oraz o skutkach niezaskarżenia nakazu. W razie prawidłowego wniesienia sprzeciwu przez pozwanego nakaz traci moc i sprawa jest rozpatrywana we właściwym dla niej rodzaju postępowania (w procesie zwykłym lub odpowiednim postępowaniu odrębnym).

Nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym a nakazowym.

Nakaz zapłaty swoją rolę spełnia zwłaszcza przy roszczeniach pieniężnych. Oprócz postępowania upominawczego nakaz zapłaty jest również wydawany w postępowaniu nakazowym, gdzie sam nakaz zapłaty stanowi jednocześnie tytuł zabezpieczenia roszczenia. W przypadku postępowania nakazowego, zgodnie z art. 485 Kodeksu postępowania cywilnego, roszczenie musi być potwierdzone dodatkowo:
• dokumentem urzędowym,
• zaakceptowanym przez dłużnika rachunkiem,
• wezwaniem do zapłaty i pisemnym oświadczeniem dłużnika o uznaniu długu,
• zaakceptowanym przez dłużnika żądaniem zapłaty, zwróconym przez bank i nie zapłaconym z powodu braku środków na rachunku bankowym.
Biorąc powyższe pod uwagę wskazać należy, iż wydanie nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym jest dużo łatwiejsze i mniej sformalizowane – nie trzeba bowiem w przeciwieństwie do nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym potwierdzać roszczenia w/w dokumentami.

W razie jakichkolwiek pytań zapraszam do kontaktu z kancelarią.