| Blog
1815
paged,page-template,page-template-blog-large-image,page-template-blog-large-image-php,page,page-id-1815,paged-12,page-paged-12,ajax_fade,page_not_loaded,,select-child-theme-ver-1.0.0,select-theme-ver-1.6,wpb-js-composer js-comp-ver-4.3.4,vc_responsive

Blog

Służebność drogi koniecznej

Możliwość ustanowienia tego rodzaju służebności przewiduje art. 145 kodeksu cywilnego. Zgodnie z treścią tegoż artykułu służebność drogi koniecznej może być ustanowiona na rzecz nieruchomości, która nie ma odpowiedniego dostępu do drogi publicznej (krajowej, wojewódzkiej, powiatowej lub gminnej) lub nie ma odpowiedniego dostępu do należących do tej nieruchomości budynków gospodarskich. Właściciel takiej nieruchomości może domagać się ustanowienia za wynagrodzeniem drogi koniecznej. Najlepiej jeśli w tym względzie właścicielom nieruchomości, przez które taka droga ma przebiegać, uda się osiągnąć porozumienie. W praktyce rzadko się to zdarza i najczęściej droga wytyczana jest dopiero po skierowaniu sprawy do sądu. Występując z roszczeniem o ustanowienie służebności drogi koniecznej trzeba jednak pamiętać, że „art. 145 k.c. nie jest źródłem roszczeń o ustanowienie służebności drogi, zapewniającej łatwiejsze korzystanie z nieruchomości, lecz stanowi podstawę prawną żądania ustanowienia drogi koniecznej (niezbędnej), zapewniającej dostęp do drogi publicznej”. Wynika tak z postanowienia Sądu Najwyższego z 18 listopada 1998 r. (II CKN 45/98).
Do ustanowienia służebności drogi koniecznej muszą być spełnione następujące przesłanki:
a) nieruchomość nie ma odpowiedniego dostępu do drogi publicznej,
b) nie ma odpowiedniego dostępu do zabudowań gospodarskich,
c) dostęp do zabudowań gospodarskich czy do drogi publicznej jest nieodpowiedni, np. jest niebezpieczny.
We wniosku o ustanowienie służebności drogi koniecznej trzeba wskazać jako uczestnika postępowania właściciela/włascicieli nieruchomości, przez którą ma przebiegać droga konieczna. Do wniosku należy dołączyć odpis z księgi wieczystej (albo zaświadczenie o stanie prawnym, jaki wynika ze zbioru dokumentów) nieruchomości należącej do wnioskodawcy (art. 607 kpc). Ponadto do wniosku można dołączyć sporządzony przez geodetę projekt drogi koniecznej przebiegającej przez obydwie nieruchomości. W razie braku takiego projektu albo w sytuacji sporu co do przebiegu drogi koniecznej sąd przeprowadzi dowód z opinii biegłego geodety. W niniejszej sprawie sąd będzie procedował na rozprawie i prawdopodobnie przeprowadzi m.in. dowód z oględzin obydwu nieruchomości (art. 608 kpc i art. 626 § 2 kpc).
Sądem właściwym do rozpoznania wniosku o ustanowienie służebności drogi koniecznej jest Sąd Rejonowy właściwy dla miejsca położenia nieruchomości. Wnioskodawca składając wniosek zobowiązany jest uiścić opłatę stałą od wniosku w wysokości 200 zł.

0

UZNANIE OJCOSTWA PRZED KIEROWNIKIEM URZĘDU STANU CYWILENGO

Coraz więcej z nas nie decyduje się na zawarcie związku małżeńskiego i tym samym na  życie  w wolnych związkach czy konkubinacie.  W sytuacji narodzin dziecka w czasie trwania związku małżeńskiego, albo przed upływem trzystu dni od jego ustania lub unieważnienia jako ojciec dziecka wpisany w akcie jego urodzenia zostaje mąż, ewentualnie były mąż.  Co jednak w sytuacji gdy matka dziecka nie pozostawał nigdy w związku małżeńskim, albo dziecko urodziło się po upływie trzystu dni od jego ustania lub unieważnienia?

W sytuacji gdy ojciec dziecka kwestionuje swoje ojcostwo pozostaje nam droga sądowa o jego ustalenie.  Jednakże w sytuacji gdy przyznaje fakt, bycia ojcem może on złożyć oświadczenie przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego. Do wpisania jednak takiego mężczyzny w akcie urodzenia dziecka jest konieczne jednoczesne potwierdzenie matki dziecka lub złożone w przeciągu 3 miesięcy od dnia oświadczenia mężczyzny.  Należy przy tym zaznaczyć, iż kierownik urzędu stanu cywilnego zgodne z art. 73§3 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego odmówi przyjęcia takiego oświadczenia, jeżeli uznanie jest niedopuszczalne albo gdy powziął wątpliwość co do pochodzenia dziecka. W sytuacji natomiast niebezpieczeństwa grożącego bezpośrednio życiu matki dziecka lub mężczyzny, od którego dziecko pochodzi, oświadczenie konieczne do uznania ojcostwa może zostać zaprotokołowane przez notariusza albo złożone do protokołu wobec wójta ( burmistrza, prezydenta miasta), starosty, marszałka województwa, sekretarza powiatu albo gminy. Należy przy tym zaznaczyć, iż przepisy dopuszczają uznanie ojcostwa przed urodzeniem się dziecka poczętego.

Odnosząc się do maksymalnego terminu, do którego może nastąpić uznanie ojcostwa, wskazać należy, iż jest to osiągnięcie przez dziecko pełnoletniości.

0

POSTĘPOWANIE W SPRAWIE PODZIAŁU MAJĄTKU WSPÓŁNEGO

W trakcie trwania związku małżeńskiego większość z nas gromadzi majątek wspólny. Jednakże kiedy podejmujemy decyzje o rozstaniu i w konsekwencji sąd orzeka rozwodu staje przed nami podjęcie kolejnej ważnej decyzji jaką jest podział majątku.  Wbrew pozorom, postępowanie to jest niezwykle skomplikowane, a brak porozumienia z drugim małżonkiem dodatkowo piętrzy problemy.

Jaka opłata?

Od wniosku od podział majątku wspólnego pobiera się opłatę stała w wysokości 1000 zł.  Jednakże gdy wniosek zawiera zgodny projekt podziału tego majątku, pobierana jest opłata stała w wysokości 300 zł.

Co oznacza zgodny projekt podziału?

Jako zgodny projekt podziału uznaje się projekt podpisany przez oboje uczestników postępowania. Dopuszczalna jest również sytuacja, kiedy wniosek podpisany jest tylko przez wnioskodawcę, a jego załącznik stanowi projekt podziału majątku podpisany przez oboje uczestników postępowania.

Co obejmuje postępowanie o podział majątku?

Przedmiotem postępowania o podział majątku wspólnego jest w pierwszej kolejności ustalenie składu i wartości majątku wspólnego oraz jego podział z ustaleniem ewentualnych dopłat bądź spłat. Może ponadto obejmować ustalenie nierównych udziałów w majątku wspólnym i rozstrzygnięcie rozliczeń pomiędzy małżonkami podlegających rozliczeniu przy podziale majątku wspólnego, powstałych w czasie trwania wspólności oraz po jej ustaniu.

Do jakiego sądu złożyć wniosek?

Sądem właściwym do rozpoznania spraw o podział majątku wspólnego jest sąd rejonowy. Odnosząc się do właściwości miejscowej wskazać należy, iż właściwym jest sąd położenia majątku, a jeśli wspólność ustała przez śmierć jednego z małżonków – sąd spadku.  Miejsce położenia majątku oceniać należy na chwilę złożenia wniosku.

 

0

ROZLICZENIE NAKŁADÓW I WYDATKÓW PO USTANIU WSPÓLNOŚCI MAJĄTKOWEJ – ADWOKAT RADZI

Zgodnie z art. 45 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego każdy z małżonków powinien zwrócić wydatki i nakłady poczynione z majątku wspólnego na jego majątek osobisty, z wyjątkiem wydatków i nakładów koniecznych na przedmioty majątkowe przynoszące dochód. W doktrynie przyjmuje się, iż jako „wydatki na rzecz” uznać należy koszty związane z nabyciem rzeczy, natomiast jako „nakłady na rzecz” koszty związane z zachowaniem, ulepszeniem, poprawieniem, naprawą czy konserwacją rzeczy. W uzasadnieniu postanowienia z dnia 2 października 2008 roku w sprawie o sygn. akt II CSK 203/08 Sąd Najwyższy wskazał iż, „ kodeks rodzinny i opiekuńczy, posługując się w art. 45 pojęciami nakładów i wydatków, nie określa ich desygnatów. W piśmiennictwie przyjmuje się, że nakłady i wydatki w rozumieniu tego przepisu, obejmują wszystkie przysporzenia na rzecz jednej masy majątkowej, dokonane z uszczerbkiem dla drugiej masy majątkowej. Podstawą przysporzenia może być czynność faktyczna, jak i jakiekolwiek inne zdarzenie”.

0

Ubezwłasnowolnienie

Ubezwłasnowolnienie jest wyrazem troski, pomocy i opieki wobec osób, które nie potrafią same się o siebie zatroszczyć, pomóc sobie i zaopiekować sobą.
Ustawodawca w przepisach kodeksu cywilnego przewiduje dwa rodzaje ubezwłasnowolnienia tj. ubezwłasnowolnienie całkowite i ubezwłasnowolnienie częściowe. Zgodnie z art. 16 § 1 kc osoba pełnoletnia może być ubezwłasnowolniona częściowo
z powodu choroby psychicznej, niedorozwoju umysłowego albo innego rodzaju zaburzeń psychicznych, w szczególności pijaństwa lub narkomanii, jeżeli stan tej osoby nie uzasadnia ubezwłasnowolnienia całkowitego, lecz potrzebna jest pomoc do prowadzenia jej spraw. Zgodnie z kolei z treścią art. 13 § 1 kc osoba, która ukończyła lat trzynaście, może być ubezwłasnowolniona całkowicie, jeżeli wskutek choroby psychicznej, niedorozwoju umysłowego albo innego rodzaju zaburzeń psychicznych, w szczególności pijaństwa lub narkomanii, nie jest w stanie kierować swym postępowaniem.
Z treści powyższych przepisów wynika, że ubezwłasnowolnienie częściowe orzeka się tylko wobec osoby pełnoletniej (mającej pełną zdolność do czynności prawnych). Jest to istotna różnica w porównaniu do ubezwłasnowolnienia całkowitego, które może zostać orzeczone również wobec osoby niepełnoletniej, która ukończyła trzynasty rok życia (mającej ograniczoną zdolność do czynności prawnych). Przyczyny, z powodu których może dojść do ubezwłasnowolnienia częściowego i całkowitego, są takie same. I w jednym, i w drugim przypadku orzeczenie ubezwłasnowolnienia może nastąpić tylko z powodu choroby psychicznej, niedorozwoju umysłowego albo innego rodzaju zaburzeń psychicznych, w szczególności pijaństwa lub narkomanii. Ponadto, w odróżnieniu od ubezwłasnowolnienia całkowitego, orzeczenie ubezwłasnowolnienia częściowego jest dopuszczalne, jeżeli danej osobie potrzebna jest pomoc przy prowadzeniu jej spraw, a stan tej osoby nie uzasadnia ubezwłasnowolnienia całkowitego.
Warto jednak wskazać, że wniosek o ubezwłasnowolnienie częściowe można zgłosić już na rok przed dojściem do pełnoletności osoby, której dotyczy wniosek o ubezwłasnowolnienie.
Aby wszcząć postępowanie w przedmiocie ubezwłasnowolnienia należy skierować do sądu okręgowego stosowny wniosek.

Wniosek o ubezwłasnowolnienie może złożyć jedynie:
• małżonek osoby, która ma zostać ubezwłasnowolniona;
• jej krewni w linii prostej (np. ojciec, matka, dzieci, wnuki);
• jej rodzeństwo;
• jej przedstawiciel ustawowy;
• prokurator (niewymienione wyżej osoby mogą się do niego zwrócić jeśli widzą uzasadnioną potrzebę orzeczenia w stosunku do jakiejś osoby ubezwłasnowolnienia).
Wniosek o ubezwłasnowolnienie powinien zawierać:
• imię i nazwisko oraz adres uczestnika postępowania (tj. osoby, która ma zostać ubezwłasnowolniona);
• imię i nazwisko oraz adres wnioskodawcy (tj. osoby domagającej się ubezwłasnowolnienia);
• określenie kim dla uczestnika postępowania jest wnioskodawca (należy podać dane, które pozwolą na ustalenie, czy wnioskodawca jest uprawniony do wystąpienia z wnioskiem – np. małżonek, rodzic, dziecko);
• wskazanie proponowanego zakresu ubezwłasnowolnienia (częściowe lub całkowite);
• wyjaśnienie przyczyn, z powodu których uczestnik postępowania powinien zostać ubezwłasnowolniony (krótki opis okoliczności przemawiających za ubezwłasnowolnieniem);
• wskazanie informacji dotyczących stanu cywilnego osoby, która ma zostać ubezwłasnowolniona (jeśli uczestnik postępowania pozostaje w związku małżeńskim należy podać imię, nazwisko i adres małżonka).
• wskazanie, czy stan zdrowia uczestnika umożliwia mu osobiste stawienie się w sądzie celem wysłuchania.
Do wniosku o ubezwłasnowolnienie należy dołączyć:
• skrócony akt urodzenia uczestnika postępowania;
• dokumenty potwierdzające kim dla uczestnikapostępowania jest wnioskodawca (stopień pokrewieństwa);
• jeśli uczestnik pozostaje w związku małżeńskim – odpis skrócony aktu małżeństwa uczestnika;
• jeśli uczestnik jest wdową lub wdowcem – odpis skrócony aktu zgonu małżonka;
• jeśli uczestnik jest osobą rozwiedzioną – odpis prawomocnego wyroku rozwodowego;
• świadectwo lekarskie wydane przez lekarza psychiatrę o stanie psychicznym osoby, której dotyczy wniosek o ubezwłasnowolnienie, lub opinię psychologa o stopniu niepełnosprawności umysłowej tej osoby.
• jeżeli ubezwłasnowolnienie ma nastąpić z powodu pijaństwa, sąd żąda także przedstawienia zaświadczenia poradni przeciwalkoholowej,
• jeżeli ubezwłasnowolnienie ma nastąpić z powodu narkomanii – zaświadczenia z poradni leczenia uzależnień.
Ważne jest, iż pierwsze obowiązkowe wysłuchanie osoby, która ma być ubezwłasnowolniona odbywa się w Sądzie Okręgowym, w którym złożono wniosek. Stawiennictwo uczestnika postępowania obowiązkowe.
Osoba składająca wniosek o ubezwłasnowolnienie musi się liczyć z koniecznością uiszczenia opłaty stałej od wniosku w kwocie 40 złotych oraz zaliczki na koszty sporządzenia opinii biegłych w kwocie około 500 zł. Jeżeli wnioskodawcy nie stać na pokrycie wymienionych kosztów, może wraz z wnioskiem o ubezwłasnowolnienie złożyć w sądzie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
Wniosek o ubezwłasnowolnienie należy skierować do sądu okręgowego, w okręgu którego zamieszkuje osoba, której wniosek dotyczy. Gdyby z jakiś powodów nie można było ustalić miejsca jej zamieszkania, wniosek należy złożyć w sądzie okręgowym, w okręgu którego osoba ta przebywa.

0

Przestępstwo fałszywego oskarżenia

Podstawowym zadaniem organów ścigania jest prowadzenie postępowania przygotowawczego, które ma na celu zgromadzenie materiału dowodowego i postawienie w stan oskarżenia sprawcy przestępstwa. Postępowanie takie może zostać wszczęte z urzędu w sytuacji, gdy z informacji, jakimi dysponują organy wynika, iż popełniono przestępstwo, jak również wtedy, gdy zawiadomienie takie pochodzi od pokrzywdzonego przestępstwem lub jakiejkolwiek innej osoby, która wie o jego popełnieniu.

READ MORE

0