| Blog
1815
paged,page-template,page-template-blog-large-image,page-template-blog-large-image-php,page,page-id-1815,paged-2,page-paged-2,ajax_fade,page_not_loaded,,select-child-theme-ver-1.0.0,select-theme-ver-1.6,wpb-js-composer js-comp-ver-4.3.4,vc_responsive

Blog

ROZWÓD Z WYŁĄCZNEJ WINY MAŁŻONKA – ABC PRAWA RODZINNEGO

Gdy oczekiwania obojga małżonków co do sposobu orzeczenia o winie są różne, decyzję podejmie sąd. Jeżeli za rozkład pożycia małżeńskiego odpowiada jedna strona druga musi to udowodnić. Jeżeli małżonek rażąco naruszał obowiązki małżeńskie lub rodzinne, a jego zachowanie było dalekie od przykładnego, pomimo upomnień i lojalnego partnerstwa ze strony współmałżonka ponosi on wyłączną winę rozkładu pożycia. Najczęściej wina zostaje udowodniona zeznaniami świadków, dołączonymi do akt zdjęciami, notatkami z interwencji Policji czy nagrań video.

Małżonek może zostać uznany za wyłącznie winnego jeśli np. nie wypełniał obowiązków wspólnego pożycia, nie pomagał w prowadzeniu gospodarstwa domowego i wychowaniu wspólnych dzieci, był nielojalny i niewierny, nie pracował z własnej woli i nie współdziałał dla dobra rodziny, nagannie postępował wobec dzieci i innych osób bliskich małżonkowi, prowadził niedojrzały emocjonalnie tryb życia, popadł w alkoholizm lub inne nałogi, wykazuje skłonność do hazardu i popadania w kłopoty finansowe. Występowanie wymienionych zawinionych przyczyn rozwodowych bądź innych okoliczności nie wskazuje jednoznacznie wyłącznej winy współmałżonka. Konieczne do uzyskania rozwodu z orzeczeniem wyłącznej winy współmałżonka jest udowodnienie, że druga strona nie ponosi winy za rozkład pożycia małżonków, wykazywała chęci pojednania i należycie wypełniała obowiązki małżeńskie i rodzinne. W innym przypadku sąd może też winę za rozkład pożycia przypisać obojgu i wówczas orzec rozwód z winy obu stron.

Sąd może też orzec o wyłącznej winie jednego współmałżonka, gdy zgodzi się on na taki wniosek. Zraniona strona żąda rozwodu, a strona nielojalna godzi się na orzeczenie swojej winy. Taki zgodny wniosek stron przyspiesza postępowanie sądowe, ale o konsekwencjach orzeczenia w przypływie emocji, często się zapomina. Może być to kosztowny błąd, albowiem w sytuacji uznania jednego z małżonków za winnego rozkładu pożycia inaczej będzie kształtował się obowiązek alimentacyjny byłych małżonków.

0

DZIEDZICZENIE PO ROZWODZIE

Generalną zasadą jest, iż prawomocny wyrok o rozwiązaniu małżeństwa lub o separacji powoduje, iż byli małżonkowie już nie będą po sobie dziedziczyć. Pamiętać trzeba, że wyrok musi być prawomocny. W przeciwnym razie, co do zasady, gdy umrze jeden z małżonków w trakcie trwania postępowania, chociażby przed uprawomocnieniem się wyroku drugi małżonek pozostanie nadal spadkobiercą ustawowym.

Jest jednak rozwiązanie.

Kodeks cywilny w art. 940, daje możliwość wyłączenia od dziedziczenia małżonka spadkodawcy, jeżeli spadkodawca wystąpił o orzeczenie rozwodu lub separacji z jego winy, a żądanie to było uzasadnione. Z takim żądaniem może wystąpić do sądu każdy z pozostałych spadkobierców ustawowych powołanych do dziedziczenia wraz z małżonkiem. Ma na to sześć miesięcy od dnia, w którym dowiedział się o otwarciu spadku, nie więcej jednak niż jeden rok od otwarcia spadku.

Bardzo ważne jest, aby za życia spadkodawca wystąpił o rozwiązanie związku małżeńskiego z winy. Nie musi to być przy tym żądanie orzeczenia rozwodu z jego wyłącznej winy. Może to być wniosek o rozwiązanie związku małżeńskiego z winy obu stron. W takiej sprawie sąd będzie ustalał czy żądanie rozwodu z winy małżonka spadkodawcy było uzasadnione i czy zaszły wszystkie przesłanki do orzeczenia rozwodu.

Jeśli sąd uzna, iż przesłanki zostały spełnione wyda wyrok, w którym wyłączy małżonka od dziedziczenia. Wyrok taki działa wstecz, co powoduje, że wyłączony małżonek jest traktowany tak, jakby nie dożył chwili otwarcia spadku

0

ALIMENTY W CZASIE TRWANIA MAŁŻEŃSTWA – ABC PRAWA RODZINNEGO

Każdy z małżonków podczas trwania małżeństwa ma obowiązek zaspokajania potrzeb rodziny. Dotyczy to zapewnienia odpowiednich warunków tj. :

-mieszkanie,

-edukacja dzieci,

-wyżywienie,

-odzież

Obowiązek alimentacyjny dotyczy :

→ indywidualnych potrzeb drugiego z małżonków,

→ całej rodziny .

Od czego zależy zakres świadczeń alimentacyjnych ?

 usprawiedliwione potrzeby uprawnionego, (dotyczy potrzeb bieżących, których zaspokojenie jest konieczne do do godziwej egzystencji ) np. środki higieny, odzież, środki finansowe na leki, leczenia w przypadku choroby ;

potrzeby kulturowe – wyjście do kina, teatru ;

w przypadku dzieci – podręczniki, dodatkowe lekcje, wycieczki szkolne, przybory szkolne

→ zarobkowe i majątkowe możliwości zobowiązanego →jak wskazuje Sąd Najwyższy → ”możliwości zarobkowe zobowiązanego nie mogą być zawsze utożsamiane z faktycznie osiąganymi zarobkami. W przypadkach uzasadnionych obejmują one także wysokość zarobków, które zobowiązany jest w stanie uzyskać, lecz nie osiąga ich z przyczyn nie zasługujących na usprawiedliwienie. Chodzi tu o przypadki, w których osoba zobowiązana nie wykonuje wyuczonego i dobrze wynagradzanego zawodu, pracuje w niepełnym wymiarze godzin, bądź też pracuje dorywczo. ”

0

JAK POZBAWIĆ KOGOŚ PRAWA DO ZACHOWKU? ABC PRAWA SPADKOWEGO

Pozbawienie prawa do zachowku zostało nazwane przez ustawodawcę pojęciem wydziedziczenia.

Spadkodawca może w testamencie pozbawić zstępnych, małżonka i rodziców zachowku.

Przesłanki wydziedziczenia:

→  uprawniony do zachowku wbrew woli spadkodawcy postępuje uporczywie w sposób sprzeczny z zasadami współżycia społecznego np. urządzanie awantur, pijaństwo, narkomania, odmawianie podjęcia pracy, zaniedbywanie własnej rodziny,

→ dopuścił się względem spadkodawcy albo jednej z najbliższych mu osób umyślnego przestępstwa przeciwko życiu, zdrowiu lub wolności albo rażącej obrazy czci np. pobicie spadkodawcy lub bliskiej mu osoby, uszkodzenia ciała, groźby, szykany itp.,

→ uporczywie nie dopełnia względem spadkodawcy obowiązków rodzinnych np. uchylanie się od niezbędnego materialnego wsparcia dla ojca/ matki

Pozbawienie prawa do zachowku wymaga dokonania rozporządzenia testamentowego- „wydziedziczenia”. Przyczyna wydziedziczenia uprawnionego do zachowku powinna wynikać z treści testamentu. Spadkodawca nie może wydziedziczyć uprawnionego do zachowku jeżeli mu przebaczył. Sąd ustala czy rzeczywiście do tego doszło. Jeżeli w chwili przebaczenia spadkodawca nie miał zdolności do czynności prawnych, przebaczenie jest skuteczne, gdy nastąpiło z dostatecznym rozeznaniem.  Nie będzie ważne przebaczenie wymuszone groźbą lub spowodowane wprowadzeniem w błąd.

0

DZIAŁ SPADKU – ABC PRAWA SPADKOWEGO

Pierwszą sprawą jest złożenie wniosku o nabycie spadku do sądu albo uzyskanie u notariusza aktu notarialnego poświadczającego prawo dziedziczenia (pisaliśmy o sposobach nabycia spadku we wcześniejszym artykule). Z wnioskiem o stwierdzenie nabycia spadku można wystąpić w każdym czasie, prawo to nie ulega przedawnieniu.

Dopiero po sprawie o nabycie spadku można wystąpić o przeprowadzenie działu spadku, a więc określenie, która rzecz jest własnością określonego spadkobiercy. Dział spadku można przeprowadzić albo umownie (wszyscy spadkobiercy zgadzają się do warunków i sposobu podziału) albo w braku umowy o podziale zadecyduje sąd. Wartość przedmiotów wchodzących w skład spadku może zostać określona przez spadkobierców (jeżeli żaden z nich nie sprzeciwi się chociażby wartości jednego składnika majątkowego lub w przypadku sporu pomiędzy uczestnikami co do wartości poszczególnych przedmiotów spadkowych sąd powoła biegłego.

Postępowanie o dział spadku toczy się przed sądem spadku, czyli przed sądem rejonowym ostatniego miejsca zamieszkania spadkodawcy, w trybie nieprocesowym. Jeżeli spadkobiercy nie są zgodni co tego, jak ma wyglądać podział spadku, albo jeżeli oprócz spadkobierców występują jeszcze współwłaściciele nieruchomości (jeżeli do spadku należy nieruchomość, umowa o dział powinna być zawarta w formie aktu notarialnego) to można złożyć do sądu wniosek o dział spadku zawierający również wniosek o zniesienie współwłasnościSąd co do zasady stara się podzielić majątek w sposób fizyczny, na części, a gdy jest to utrudnione lub spowoduje zmniejszenie wartości rzeczy przyznaje przedmiot spadkowy jenem spadkobiercy – jednocześnie nakładając na niego obowiązek spłaty pozostałych lub wybranych spadkobierców, choć może od tego odstąpić i nie zasądzić spłaty na rzecz innych osób, ponieważ wyrówna to w sposób naturalny – tzn. przyzna im własność nad inną rzeczą o zbliżonej wartości. Ostatecznym rozwiązaniem dla sądu jest podział cywilny, który polega na sprzedaży przedmiotów wchodzących w skład spadku i podziale uzyskanej w tej sumy między współspadkobiercami.

Opłata sądowa od takiego postępowania wynosi 500 zł, a gdy spadkobiercy złożą zgodny wniosek podziału, tylko 300 zł. Jeśli dział spadku połączony jest ze zniesieniem współwłasności, wówczas opłata sądowa wynosi odpowiednio 1.000 zł albo 600 zł (dział spadku u notariusza byłby w takiej sytuacji wielokrotnie droższy, choć na pewno szybszy). Chociaż koszt notarialnego działu spadku będzie wyższy niż w przypadku postępowania sądowego, za to notariusz załatwi wszelkie formalności. Jednakże warunek jest jeden: do notariusza muszą się stawić wszyscy spadkobiercy osobiście. Nie można wystawić w swoim imieniu pełnomocnika. Maksymalna stawka taksy notarialnej jest zależna od wartości majątku podlegającego działowi, do których notariusz doliczy 23% podatku VAT (zawsze koszt sprawy prowadzonej przez notariusza będzie wyższy, niż postępowanie sądowe).

0

Rozwiązanie umowy o pracę za porozumieniem stron – czy się opłaca?

Porozumienie z pracodawcą jako przejrzysty i bezkonfliktowy sposób rozwiązania umowy o pracę ma kilka zalet. Przede wszystkim w ten sposób można rozwiązać umowę o pracę w każdym czasie. Strony dotychczasowej umowy mogą swobodnie określić sposób i warunki dotyczące rozwiązania umowy o pracę. W porozumieniu można wydłużyć lub skrócić okres wypowiedzenia, w ten sposób, że strony określą termin rozwiązania obowiązującej umowy na inny niż pierwotny. Z okoliczności życiowych może wyniknąc potrzeba takiego udogodnienia, np. pojawiła się okazja by żona pracowała za granicą wspólnie z mężem, który wyjechał tam przed 5 laty, ale musi podjąć prace w nowym miejscu za 7 dni. Dodatkowym atutem tej formy jest pewna swoboda w określeniu warunków rozstania pracownika i pracodawcy. Porozumienie może wiązać się z dodatkowymi benefitami na rzecz pracownika, np. zakład pracy może zobowiązać się do udzielania 10% rabatu na zakupy w sieci swoich sklepów przez określony czas dla pracownika lub w ramach podziękowania za wieloletnią współpracę zobowiązać się do sfinansowania wycieczki. Oświadczenia woli stron nie muszą mieć specjalnej formy, jednak zwyczajowo przyjmuję się, że będzie to forma pisemna (ustne oświadczenia stron również są wystarczające – ale mogą być z tego nieprzyjemne konsekwencje w przyszłości, gdy jedna strona się rozmyśli).

Konsekwencją rozwiązanie umowy o pracę za porozumieniem stron jest nie otrzymywanie zasiłku dla bezrobotnych przez okres 6 miesięcy, dlatego w naszym interesie –  jako pracownika – jest takie ułożenie warunków i sposobu rozwiązania łączącej z pracodawcą umowy, by zabezpieczyć się co najmniej na ten okres czasu.

Dobre relacje z dotychczasowym pracodawcą w określonej branży na pewno nie utrudniają zdobycia kolejnej pracy w zwodzie lub na podobnym stanowisku. Walorem porozumienia z pracodawcą na zakończenie współpracy w ramach stosunku pracy jest również uzyskanie pozytywnych referencji, być może pisemne polecenie dla przyszłych pracodawców – a to jest duży atut dla pracownika na rynku wolnej konkurencji.

Zgodne oświadczenia woli (porozumienie stron) mogą być korzystne również w sytuacji, kiedy pracownik dopuścił się przewinienia pracowniczego lub popełnił przestępstwo. Ten sposób rozwiązania stosunku pracy jest dla takiego pracownika bardzo korzystny, bowiem uniknie konsekwencji dyscyplinarnych i rozwiązania umowy bez wypowiedzenia z jego winy (a zwolnienie w tym trybie jest negatywnie oceniane przez przyszłych pracodawców, niejako wpływa na ocenę referencji i może nieco utrudnić poszukiwanie/zdobycie pracy).

0