| Uncategorized
1
archive,paged,category,category-uncategorized,category-1,paged-8,category-paged-8,ajax_fade,page_not_loaded,,select-child-theme-ver-1.0.0,select-theme-ver-1.6,wpb-js-composer js-comp-ver-4.3.4,vc_responsive

Uncategorized

ROZLICZENIE NAKŁADÓW I WYDATKÓW PO USTANIU WSPÓLNOŚCI MAJĄTKOWEJ – ADWOKAT RADZI

Zgodnie z art. 45 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego każdy z małżonków powinien zwrócić wydatki i nakłady poczynione z majątku wspólnego na jego majątek osobisty, z wyjątkiem wydatków i nakładów koniecznych na przedmioty majątkowe przynoszące dochód. W doktrynie przyjmuje się, iż jako „wydatki na rzecz” uznać należy koszty związane z nabyciem rzeczy, natomiast jako „nakłady na rzecz” koszty związane z zachowaniem, ulepszeniem, poprawieniem, naprawą czy konserwacją rzeczy. W uzasadnieniu postanowienia z dnia 2 października 2008 roku w sprawie o sygn. akt II CSK 203/08 Sąd Najwyższy wskazał iż, „ kodeks rodzinny i opiekuńczy, posługując się w art. 45 pojęciami nakładów i wydatków, nie określa ich desygnatów. W piśmiennictwie przyjmuje się, że nakłady i wydatki w rozumieniu tego przepisu, obejmują wszystkie przysporzenia na rzecz jednej masy majątkowej, dokonane z uszczerbkiem dla drugiej masy majątkowej. Podstawą przysporzenia może być czynność faktyczna, jak i jakiekolwiek inne zdarzenie”.

0

Ubezwłasnowolnienie

Ubezwłasnowolnienie jest wyrazem troski, pomocy i opieki wobec osób, które nie potrafią same się o siebie zatroszczyć, pomóc sobie i zaopiekować sobą.
Ustawodawca w przepisach kodeksu cywilnego przewiduje dwa rodzaje ubezwłasnowolnienia tj. ubezwłasnowolnienie całkowite i ubezwłasnowolnienie częściowe. Zgodnie z art. 16 § 1 kc osoba pełnoletnia może być ubezwłasnowolniona częściowo
z powodu choroby psychicznej, niedorozwoju umysłowego albo innego rodzaju zaburzeń psychicznych, w szczególności pijaństwa lub narkomanii, jeżeli stan tej osoby nie uzasadnia ubezwłasnowolnienia całkowitego, lecz potrzebna jest pomoc do prowadzenia jej spraw. Zgodnie z kolei z treścią art. 13 § 1 kc osoba, która ukończyła lat trzynaście, może być ubezwłasnowolniona całkowicie, jeżeli wskutek choroby psychicznej, niedorozwoju umysłowego albo innego rodzaju zaburzeń psychicznych, w szczególności pijaństwa lub narkomanii, nie jest w stanie kierować swym postępowaniem.
Z treści powyższych przepisów wynika, że ubezwłasnowolnienie częściowe orzeka się tylko wobec osoby pełnoletniej (mającej pełną zdolność do czynności prawnych). Jest to istotna różnica w porównaniu do ubezwłasnowolnienia całkowitego, które może zostać orzeczone również wobec osoby niepełnoletniej, która ukończyła trzynasty rok życia (mającej ograniczoną zdolność do czynności prawnych). Przyczyny, z powodu których może dojść do ubezwłasnowolnienia częściowego i całkowitego, są takie same. I w jednym, i w drugim przypadku orzeczenie ubezwłasnowolnienia może nastąpić tylko z powodu choroby psychicznej, niedorozwoju umysłowego albo innego rodzaju zaburzeń psychicznych, w szczególności pijaństwa lub narkomanii. Ponadto, w odróżnieniu od ubezwłasnowolnienia całkowitego, orzeczenie ubezwłasnowolnienia częściowego jest dopuszczalne, jeżeli danej osobie potrzebna jest pomoc przy prowadzeniu jej spraw, a stan tej osoby nie uzasadnia ubezwłasnowolnienia całkowitego.
Warto jednak wskazać, że wniosek o ubezwłasnowolnienie częściowe można zgłosić już na rok przed dojściem do pełnoletności osoby, której dotyczy wniosek o ubezwłasnowolnienie.
Aby wszcząć postępowanie w przedmiocie ubezwłasnowolnienia należy skierować do sądu okręgowego stosowny wniosek.

Wniosek o ubezwłasnowolnienie może złożyć jedynie:
• małżonek osoby, która ma zostać ubezwłasnowolniona;
• jej krewni w linii prostej (np. ojciec, matka, dzieci, wnuki);
• jej rodzeństwo;
• jej przedstawiciel ustawowy;
• prokurator (niewymienione wyżej osoby mogą się do niego zwrócić jeśli widzą uzasadnioną potrzebę orzeczenia w stosunku do jakiejś osoby ubezwłasnowolnienia).
Wniosek o ubezwłasnowolnienie powinien zawierać:
• imię i nazwisko oraz adres uczestnika postępowania (tj. osoby, która ma zostać ubezwłasnowolniona);
• imię i nazwisko oraz adres wnioskodawcy (tj. osoby domagającej się ubezwłasnowolnienia);
• określenie kim dla uczestnika postępowania jest wnioskodawca (należy podać dane, które pozwolą na ustalenie, czy wnioskodawca jest uprawniony do wystąpienia z wnioskiem – np. małżonek, rodzic, dziecko);
• wskazanie proponowanego zakresu ubezwłasnowolnienia (częściowe lub całkowite);
• wyjaśnienie przyczyn, z powodu których uczestnik postępowania powinien zostać ubezwłasnowolniony (krótki opis okoliczności przemawiających za ubezwłasnowolnieniem);
• wskazanie informacji dotyczących stanu cywilnego osoby, która ma zostać ubezwłasnowolniona (jeśli uczestnik postępowania pozostaje w związku małżeńskim należy podać imię, nazwisko i adres małżonka).
• wskazanie, czy stan zdrowia uczestnika umożliwia mu osobiste stawienie się w sądzie celem wysłuchania.
Do wniosku o ubezwłasnowolnienie należy dołączyć:
• skrócony akt urodzenia uczestnika postępowania;
• dokumenty potwierdzające kim dla uczestnikapostępowania jest wnioskodawca (stopień pokrewieństwa);
• jeśli uczestnik pozostaje w związku małżeńskim – odpis skrócony aktu małżeństwa uczestnika;
• jeśli uczestnik jest wdową lub wdowcem – odpis skrócony aktu zgonu małżonka;
• jeśli uczestnik jest osobą rozwiedzioną – odpis prawomocnego wyroku rozwodowego;
• świadectwo lekarskie wydane przez lekarza psychiatrę o stanie psychicznym osoby, której dotyczy wniosek o ubezwłasnowolnienie, lub opinię psychologa o stopniu niepełnosprawności umysłowej tej osoby.
• jeżeli ubezwłasnowolnienie ma nastąpić z powodu pijaństwa, sąd żąda także przedstawienia zaświadczenia poradni przeciwalkoholowej,
• jeżeli ubezwłasnowolnienie ma nastąpić z powodu narkomanii – zaświadczenia z poradni leczenia uzależnień.
Ważne jest, iż pierwsze obowiązkowe wysłuchanie osoby, która ma być ubezwłasnowolniona odbywa się w Sądzie Okręgowym, w którym złożono wniosek. Stawiennictwo uczestnika postępowania obowiązkowe.
Osoba składająca wniosek o ubezwłasnowolnienie musi się liczyć z koniecznością uiszczenia opłaty stałej od wniosku w kwocie 40 złotych oraz zaliczki na koszty sporządzenia opinii biegłych w kwocie około 500 zł. Jeżeli wnioskodawcy nie stać na pokrycie wymienionych kosztów, może wraz z wnioskiem o ubezwłasnowolnienie złożyć w sądzie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
Wniosek o ubezwłasnowolnienie należy skierować do sądu okręgowego, w okręgu którego zamieszkuje osoba, której wniosek dotyczy. Gdyby z jakiś powodów nie można było ustalić miejsca jej zamieszkania, wniosek należy złożyć w sądzie okręgowym, w okręgu którego osoba ta przebywa.

0

Przestępstwo fałszywego oskarżenia

Podstawowym zadaniem organów ścigania jest prowadzenie postępowania przygotowawczego, które ma na celu zgromadzenie materiału dowodowego i postawienie w stan oskarżenia sprawcy przestępstwa. Postępowanie takie może zostać wszczęte z urzędu w sytuacji, gdy z informacji, jakimi dysponują organy wynika, iż popełniono przestępstwo, jak również wtedy, gdy zawiadomienie takie pochodzi od pokrzywdzonego przestępstwem lub jakiejkolwiek innej osoby, która wie o jego popełnieniu.

READ MORE

0

Ochrona trwałości zatrudnienia w okresie czterech lat przed osiągnięciem wieku emerytalnego

Trwałość stosunku pracy ma szczególne znaczenie dla pracownika z uwagi na fakt, iż uzyskiwane z tego tytułu wynagrodzenie stanowi zwykle zasadnicze źródło utrzymania – zarówno dla samego pracownika, jak i dla jego rodziny. Szczególnego znaczenia trwałość zatrudnienia nabywa w okresie poprzedzającym nabycie przez pracownika uprawnień emerytalnych. Trwałość ta bowiem jest warunkiem a zarazem gwarantem nabycia tych uprawnień, a w konsekwencji – zabezpieczenia środków utrzymania w ostatnich latach życia.

READ MORE

0

Budowa płotu a brak zgody sąsiada

Przepis art. 154 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi, że mury, płoty, miedze, rowy i inne podobne urządzenia znajdujące się na granicy gruntów sąsiadujących służą do wspólnego użytku sąsiadów. Zgodnie z przepisem art. 154 § 2 korzystający z wymienionych obiektów są obowiązani ponosić wspólnie koszty ich utrzymania. Obowiązek ten nie obejmuje jednak kosztów wybudowania nowego urządzenia, czyli między innymi płotu (takie stanowisko zajął Sąd Najwyższy w uchwale z 24 stycznia 2002 r. sygn. III CZP 75/01, OSNC 2002/10/121).
Oznacza to, że nie ma podstaw prawnych do obciążania sąsiada kosztami budowy ogrodzenia, jeśli nie jest on zainteresowany jego powstaniem. Ogrodzenie ma zapobiegać naruszaniu prywatnej własności, dlatego koszt jego budowy obciąża tego, czyja własność ma być przez nie chroniona.
Jeśli więc właściciel nieruchomości, któremu zależy na wykonaniu ogrodzenia, nie dojdzie do porozumienia z sąsiadem, sam będzie musiał sfinansować inwestycję. Po wybudowaniu ogrodzenia może się domagać od sąsiada współfinansowania napraw i remontów. Problem pojawi się ponownie, gdy stare ogrodzenie ulegnie całkowitemu zniszczeniu. Wtedy nie będzie można już mówić o remoncie, lecz znowu o budowie nowego ogrodzenia, którego koszty ponosi właściciel zainteresowany budową.

0

Wyłączenie i ograniczenie odpowiedzialności za przestępstwo fałszywych zeznań

Za czyn polegający na zeznawaniu nieprawdy lub zatajaniu prawdy w toku składania zeznań mających służyć za dowód w postępowaniu sądowym lub innym postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy przepisy kodeksu karnego przewidują karę pozbawienia wolności do lat trzech. Należy jednak podkreślić, iż te same przepisy regulują szereg możliwości uchylenia odpowiedzialności za składanie fałszywych zeznań oraz ograniczenia tej odpowiedzialności.

READ MORE

0

ODPOWIEDZIALNOŚĆ MAŁŻONKÓW ZA ZOBOWIĄZANIA ZACIĄGANE PRZEZ JEDNEGO Z NICH W SPRAWACH WYNIKAJĄCYCH Z ZASPOKAJANIA ZWYKŁYCH POTRZEB RODZINY

 

Jedną z więzi warunkujących małżeństwo jest więź gospodarcza. Z założenia małżonkowie wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe i zaspokajają potrzeby rodziny. Konsekwencją tego schematu jest art. 30 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Zgodnie z którym oboje małżonkowie są odpowiedzialni solidarnie za zobowiązania zaciągnięte przez jednego z nich w sprawach wynikających z zaspokajania zwykłych potrzeb rodziny. Konstrukcja ta ma na celu przede wszystkim wzmocnienie pozycji prawnej wierzycieli małżonków. W świetle omawianego przepisu jeżeli jeden z małżonków zaciągnął zobowiązanie w sprawach wynikających z zaspokajania zwykłych potrzeb rodziny współmałżonek staje się automatycznie dłużnikiem solidarnym, pomimo, iż nie jest on stroną stosunku prawnego.

Zwykłe potrzeby rodziny – które to?

Zgodnie z utrwaloną linia orzecznictwa oraz doktryną jako zwykłe potrzeby rodziny wskazuje się te, które mają charakter normalnych, codziennych, wymagających bezwzględnie zaspokojenia, bez potrzeby podejmowania przez małżonków specjalnych decyzji. Zaspokajaniu zwykłych potrzeb służą w szczególności: zakup żywności, odzieży, drobnych przedmiotów urządzenia domowego, środków czystości, pomocy szkolnych, a także wydatki ponoszone w związku z zajmowaniem mieszkania, korzystaniem z energii elektrycznej, gazu, wody, bieżącą konserwacją mieszkania i naprawą urządzeń domowych, jak również wydatki na leczenie, zakup pomocy szkolnych, prasy, opłatę abonamentu radiowego i telewizyjnego etc.

Źródło zobowiązania

Źródłem powstania zobowiązania wskazanego w art. 30 k.r.o. może być jedynie czynność prawna. Wśród najczęstszych wymienia się umowy wzajemne np. sprzedaży, najmu, umowy o dzieło, a także wskazać można umowę pożyczki, z której środki zostały pozyskane na zaspokajanie zwykłych potrzeb rodziny.

 

Rodzina – jak rozumiana

Ustawodawca nie definiuje wprost pojęcia rodziny. Jednakże w piśmiennictwie wyróżnia się pojęcie rodziny małej i rodziny w znaczeniu szerokim. Jako rodzinę małą uznaje się rodziców i dzieci, a jako rodzinę szeroką obejmującą również dalszych krewnych.  Nie budzi natomiast żadnych wątpliwości, iż ustawodawca wskazując w art. 30 k.r.o. rodzinę ma na myśli rodzinę w wąskim tego słowa znaczeniu.

 

Odpowiedzialność tylko jednego z małżonków

Ustawodawca jednakże w art. 30 §2 k.r.o. przewidział możliwość odpowiedzialności tylko jednego z małżonków za takie zobowiązania. Jednakże  w takim przypadku konieczna jest postanowienie sądu, który z ważnych powodów na żądanie jednego z małżonków może postanowić, że za powyższe zobowiązania odpowiedzialny jest tylko ten małżonek, który je zaciągnął.  Jako ważne  powody wskazuje się w doktrynie takie postępowania małżonka w zakresie spraw majątkowych, które zostały spowodowane przez jego lekkomyślność, rozrzutność, nieudolność lub złośliwość w stosunku do współmałżonka.

Podkreślić należy ponadto, iż małżonkowie nie mogą w drodze porozumienia między nimi wyłączyć czy ograniczyć solidarnej odpowiedzialności z art. 30 §1 k.r.o. Jednakże w sytuacji w razie separacji orzeczonej przez sąd przepis ten nie ma zastosowania.

 

4

Roszczenie pracownika o wypłacenie nagrody

Szczególnie zasłużonemu pracownikowi, który wzorowo wypełnia swoje obowiązki, przejawia inicjatywę w pracy i podnosi jej wydajność i jakość pracodawca może przyznać nagrodę. Możliwość taka przewidziana została przepisami art. 105 kodeksu pracy, który obliguje w takich przypadkach pracodawcę do złożenia do akt osobowych pracownika odpisu zawiadomienia o przyznaniu nagrody.READ MORE

2

ZACIĄGANIE ZOBOWIĄZAŃ ZA ZGODĄ DRUGIEGO MAŁŻONKA

Problem zaciągania zobowiązań przez drugiego małżonka bez naszej wiedzy często spędza nam sen z powiek. Każdy z nas poza wyjątkami ściśle określonymi przez ustawę z chwilą uzyskania pełnoletności nabywa pełną zdolność do czynności prawnych. W skutek czego możemy skutecznie dokonywać czynności prawnych i tym samym zaciągać zobowiązania.
Kiedy odpowiadamy majątkiem wspólnym za zobowiązania zaciągnięte przez jednego małżonka?
Zgodnie z art 41 par. 1 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego ” Jeżeli małżonek zaciągnął zobowiazanie za zgodą drugiego małżonka, wierzyciel może żądać zaspokojenia także z majątku wspólnego małżonków”.

Jaka forma wyrażenia zgody?
W tym zakresie należy na wstępie odróżnić takie czynności prawne, do dokonania których zgoda współmałżonka jest konieczna oraz takie, co do których nie jest konieczna. Jeśli do dokonania czynności prawnej wymagana jest zgoda małżonka, a do ważności czynności prawnej wymagana jest forma szczególna, oświadczenie obejmujące zgodę osoby trzeciej również powinno być złożone w tej samej formie. W sytuacji natomiast gdy do dokonania czynności prawnej zgoda wspólmałżonka nie jest wymagana, jego zgoda może być wyrażona w dowolnej formie.
Jednak zgodnie z art. 787 k.p.c. tytułowi egzekucyjnemu wydanemu przeciwko osobie pozostającej w związku małżeńskim sąd nada klauzulę wykonalności także przeciwko jej małżonkowi z ograniczeniem jego odpowiedzialności do majątku objętego wspólnością majątkową, jeżeli wierzyciel wykaże dokumentem urzędowym lub prywatnym, że stwierdzona tytułem egzekucyjnym wierzytelność powstała z czynności prawnej dokonanej za zgodą małżonka dłużnika. Może więc zdarzyć się taka sytuacja, że w świetle art. 41 § 1 k.r.o. wierzyciel będzie uprawniony do żądania zaspokojenia z całego majątku wspólnego małżonków, jednak ze względu na treść art. 787 k.p.c. nie będzie mógł tego uprawnienia zrealizować, ponieważ zgody współmałżonka dłużnika nie wykaże dokumentem urzędowym ani prywatnym.
Należy przy tym podkreślić, iż mogą mieć miejsce sytuacje, kiedy zgoda małżonka jest wyrażona w sposób dorozumiany, np. w sytuacji gdy obje małżonkowie zaciągają zobowiązanie lub w sytuacji zabezpieczającej zobowiązanie drugiego małżonka.

1

ZACIĄGANIE ZOBOWIĄZAŃ BEZ ZGODY WSPÓŁMAŁŻONKA

Czy odpowiadamy majątkiem wspólnym za zobowiązania zaciągnięte przez jednego małżonka bez zgody drugiego?

Zgodnie z art. 41 par. 2 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego ” Jeżeli małżonek zaciągnął zobowiązanie bez zgody drugiego małżonka albo zobowiązanie jednego małżonków nie wynika z czynności prawnej, wierzyciel może żądać zaspokojenia z majątku osobistego dłużnika, z wynagrodzenia za pracę lub z dochodów uzyskanych przez dłużnika z innej działalności zarobkowej, jak również z korzyści uzyskanych z jego praw, o których mowa w art. 33 pkt. 9, a jeżeli wierzytelność powstała w związku z prowadzeniem przedsiębiorstwa, także z przedmiotów majątkowych wchodzących w skład przedsiębiorstwa”.
W związku z powyższym na wstępie należy wskazać z jakich składników wierzyciel może żądać zaspokojenia w takim przypadku?
1. z majątku osobistego
Do majątku osobistego należą:
a) przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej;
b) przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił;
c) prawa majątkowe wynikające ze wspólności łącznej podlegającej odrębnym przepisom;
d) przedmioty majątkowe służące wyłącznie do zaspokajania osobistych potrzeb jednego z małżonków;
e) prawa niezbywalne, które mogą przysługiwać tylko jednej osobie;
f) przedmioty uzyskane z tytułu odszkodowania za uszkodzenie ciała lub wywołanie rozstroju zdrowia albo z tytułu zadośćuczynienia za doznaną krzywdę; nie dotyczy to jednak renty należnej poszkodowanemu małżonkowi z powodu całkowitej lub częściowej utraty zdolności do pracy zarobkowej albo z powodu zwiększenia się jego potrzeb lub zmniejszenia widoków powodzenia na przyszłość;
g) wierzytelności z tytułu wynagrodzenia za pracę lub z tytułu innej działalności zarobkowej jednego z małżonków;
h) przedmioty majątkowe uzyskane z tytułu nagrody za osobiste osiągnięcia jednego z małżonków;
i) prawa autorskie i prawa pokrewne, prawa własności przemysłowej oraz inne prawa twórcy;
j) przedmioty majątkowe nabyte w zamian za składniki majątku osobistego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

2. z wynagrodzenia za pracę lub z dochodów uzyskanych przez dłużnika z innej działalności zarobkowej
Należy podkreślić, iż na podstawie art. 41 § 2 k.r.o. wierzyciel nie może żądać zaspokojenia z przedmiotów majątkowych nabytych w zamian za wymienione w tym przepisie składniki majątku wspólnego, a więc np. za pieniądze pochodzące z pobranego wynagrodzenia za pracę lub z dochodów uzyskanych przez dłużnika z innej działalności zarobkowej.

3. z korzyści uzyskanych z praw autorskich i praw pokrewnych, praw własności przemysłowej oraz innych praw twórcy

4. z przedmiotów majątkowych wchodzących w skład przedsiębiorstwa, jeżeli wierzytelność powstała w związku z prowadzeniem przedsiębiorstwa

0