| adwokat rodzinny
172
archive,tag,tag-adwokat-rodzinny,tag-172,ajax_fade,page_not_loaded,,select-child-theme-ver-1.0.0,select-theme-ver-1.6,wpb-js-composer js-comp-ver-4.3.4,vc_responsive

adwokat rodzinny Tag

KŁÓCISZ SIĘ O TO GDZIE MA MIESZKAĆ TWOJE DZIECKO? – ABC PRAWA RODZINNEGO

Jeżeli sytuacja między Tobą i twoim małżonkiem (partnerem) jest na tyle uciążliwa, że nie potraficie porozumieć się w kwestiach dotyczących wychowania dziecka lub wasze relacje sprowadzają się do nieuprzejmych gestów i dialogów nasyconych negatywnymi emocjami należy złożyć wniosek o ustalenie miejsca zamieszkania małoletniego dla jego dobra. Właściwym do rozpoznania sprawy będzie sąd rejonowy wła­ściwy ze względu na miej­sce zamiesz­ka­nia osoby, któ­rej postę­po­wa­nie ma doty­czyć, a w braku miej­sca zamiesz­ka­nia sąd opie­kuń­czy miej­sca jej pobytu. Jeżeli brak i tej pod­stawy– wła­ściwy jest sąd rejo­nowy dla m.st. Warszawy. Opłata sądowa od wniosku o ustalenie miejsca zamieszkania dziecka wynosi 30 zł.

W sytuacji kiedy jedno z was zdecyduje się wnieść pozew o rozwód sąd okręgowy z urzędu ustali miejsce zamieszkania małoletniego. Można jednak złożyć wniosek o zabezpieczenie miejsca zamieszkania dziecka podczas toczącej się sprawy lub wniosek o ustalenie kontaktów z dzieckiem. Czasami tylko uregulowanie sytuacji na drodze sądowej pozwoli dziecku i Tobie na utrzymanie regularnego i niezakłóconego niczym kontaktu rodzicielskiego z małoletnim. Regulacja kwestii mieszkaniowej oraz częstotliwości kontaktu z dzieckiem ustalone sądownie gwarantują pewną harmonię w relacji rodzic-dziecko oraz ograniczą negatywne oddziaływanie między rodzicami, z czasem dając im poczucie pewnej stabilności relacji i ich względnie prawidłowego współżycia, którego granice wyznaczy sąd.

Nie należy wahać się ze złożeniem wniosku również w sytuacji, kiedy jako rodzice nie potraficie ustalić jednej ścieżki rozwoju dla swojego dziecko, a każda kwestia wychowawcza powoduje kłótnie i spory. Np. jedno z was zgadza się na wyjazd dziecka za granice, a drugie kategorycznie tego odmawia. Odmowa lub negacja drugiej strony często wynika z negatywnego nastawienia do drugiego rodzica. W tej sytuacji bardzo często dobro dziecka jest zepchnięte na drugi tor. Rozwiązanie prawne (sądowne) uregulowanie kwestii dotyczącej miejsca zamieszkania, miejsca pobytu oraz kontaktu z rodzicem zapewniają dziecku poczucie względnej normalności, a dostosowanie się do cyklicznego trybu życia między dwojgiem rodziców jest łatwiejsze niż życie w środowisku rodzicielskich sporów, kłótni i wzajemnej wrogości do siebie.

0

OGRANICZENIE WŁADZY RODZICIELSKIEJ – KIEDY JEST MOŻLIWE? ABC PRAWA RODZINNEGO

Władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom. Sąd może jednak, w określonych sytuacjach, zadecydować o ograniczeniu władzy rodzicielskiej jednego lub obojga rodziców.

Ograniczenie władzy rodzicielskiej może nastąpić w trzech przypadkach :

1) w związku z rozłączeniem rodziców → w przypadku, gdy rodzice dziecka żyją w rozłączeniu, niezależnie od tego czy są małżeństwem czy nie, sąd może orzec o ograniczeniu władzy rodzicielskiej w stosunku do jednego z rodziców, ograniczając go w wykonywaniu jego władzy rodzicielskiej np. do decydowania o sposobie spędzania wakacji, wyrażeniu zgody na wyjazd za granicę, do decydowania w kwestiach szkolnych ;

2) w związku z zagrożeniem dla dobra dziecka → czyli jeżeli istnieje zagrożenie jego interesów osobistych lub majątkowych ; sąd opiekuńczy może w szczególności :

  • zobowiązać rodziców oraz małoletniego do określonego postępowania, w szczególności do pracy z asystentem rodziny,skierować małoletniego do placówki wsparcia dziennego, skierować rodziców do placówki albo specjalisty zajmujących się terapią rodzinną ;
  • określić, jakie czynności nie mogą być przez rodziców dokonywane bez zezwolenia sądu, albo poddać rodziców innym ograniczeniom, jakim podlega opiekun ;poddać wykonywanie władzy rodzicielskiej stałemu nadzorowi kuratora sądowego;
  • skierować małoletniego do organizacji lub instytucji powołanej do przygotowania zawodowego albo do innej placówki sprawującej częściową pieczę nad dziećmi;→ zarządzić umieszczenie małoletniego w rodzinie zastępczej, rodzinnym domu dziecka albo w instytucjonalnej pieczy zastępczej albo zarządzić umieszczenie małoletniego w zakładzie opiekuńczo-leczniczym, w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym lub w zakładzie rehabilitacji leczniczej ;

3) także rodzice, którzy sprawują władzę rodzicielską nad dzieckiem ubezwłasnowolnionym całkowicie, podlegają takim ograniczeniom, jakim podlega opiekun.

0

ROZWÓD NIE MUSI BYĆ TRAUMĄ – ROZWÓD BEZ ORZEKANIA O WINIE – ABC PRAWA RODZINNEGO

Decyzja o rozwodzie nie powinna być pochopna i podyktowana skrajnymi emocjami. Warto, by rzeczywiście stanowiła jedyne rozwiązanie dla waszego związku. Jeżeli zastanawiasz się nad swoim małżeństwem i jesteś pewna, że nastąpiło całkowite oziębienie relacji, a brak współdziałania i chęci podjęcia naprawy przyczynia się do wzajemnej niechęci lub obojętności do partnera możesz zaproponować mu złożenie wniosku o rozwód bez orzekania o winie.

Porozumienie w tej kwestii pozwala na szybsze i spokojniejsze postępowanie przed sądem okręgowym (pierwsza instancja dla sprawy rozwodowej). Jednocześnie chroni małoletnie dzieci przed sporami i kłótniami rodziców, którzy nie potrafią w sposób kompromisowy i bezkonfliktowy ułożyć swoich przyszłych relacji. Owszem, w życiu bywa tak, że jedna strona przyczyniła się swym zachowaniem do faktycznego rozpadu małżeństwa i trudno jest stronie niewinnej zająć stanowisko w sprawie bez emocji i żalu. Niemniej jednak rozwód bez orzekania o winie najbardziej chroni wspólne dzieci, bowiem postępowanie rozwodowe prowadzone na zgodny wniosek stron, które nie żądają orzeczenia o winie, często zakończone jest na pierwszej rozprawie. Zaznaczyć należy, że sąd orzeknie o rozwodzie tylko wtedy, gdy nie ma wątpliwości co do faktycznego rozpadu pożycia małżeńskiego oraz nie występują negatywne przesłanki rozwodowe.

Z istotnych aspektów dotyczących rozwodu bez orzekania o winie należy zatrzymać się nad: alimentacją, podziałem majątku i eksmisją byłego współmałżonka, wykonywania władzy rodzicielskiej czy możliwością orzeczenia o winie w przyszłości. Obowiązek alimentacyjny w sytuacji rozwodu bez orzekania o winie mają względem siebie byli współmałżonkowie, gdy znajdą się w niedostatku. Obowiązek trwa 5 lat, ale z ważnych przyczyn sąd może przedłużyć świadczenie dla osoby będącej w niedostatku (szczególnie, jeżeli ma ona na wychowaniu dzieci, a sytuacja finansowa drugiej strony jest znacząco lepsza), ale ustaje w chwili zawarcia następnego małżeństwa. Podział majątku może przebiegać w sposób określony umową małżeńską lub ustawowo przyjęty. W przypadku rozwodu bez orzekania o winie majątek wspólny należy do współmałżonków w częściach równych. Sprawa o podział majątku może być prowadzona równolegle do sprawy rozwodowej, co w praktyce oznacza, że w wyroku rozwodowym będzie ustalony podział majątku. Kwestie finansowe oraz wspólnego mieszkania między stronami bardzo często powodują wydłużenie postępowania sądowego, dlatego warto pomyśleć o ugodzie w tych kwestiach i dołączyć ją do wniosku o rozwód. Podobnie należy zadbać o kontakty z dziećmi i sprawowanie władzy rodzicielskiej po rozwodzie. To kluczowa kwestia dla rodziców i małoletnich, dlatego powinna być uzgodniona z uwzględnieniem potrzeb i możliwości stron procesu rozwodowego. Bez takiego porozumienia sąd orzeknie w wyroku rozwodowym o wykonywaniu władzy rodzicielskiej, jednak może nie uwzględnić wszystkich, a znanych tylko stronom, aspektów życia codziennego rodziców. Po przeprowadzeniu postępowania rozwodowego żadna ze stron nie może złożyć wniosku o orzeczenie winy w odrębnym procesie.

0

ROZWÓD Z WYŁĄCZNEJ WINY MAŁŻONKA – ABC PRAWA RODZINNEGO

Gdy oczekiwania obojga małżonków co do sposobu orzeczenia o winie są różne, decyzję podejmie sąd. Jeżeli za rozkład pożycia małżeńskiego odpowiada jedna strona druga musi to udowodnić. Jeżeli małżonek rażąco naruszał obowiązki małżeńskie lub rodzinne, a jego zachowanie było dalekie od przykładnego, pomimo upomnień i lojalnego partnerstwa ze strony współmałżonka ponosi on wyłączną winę rozkładu pożycia. Najczęściej wina zostaje udowodniona zeznaniami świadków, dołączonymi do akt zdjęciami, notatkami z interwencji Policji czy nagrań video.

Małżonek może zostać uznany za wyłącznie winnego jeśli np. nie wypełniał obowiązków wspólnego pożycia, nie pomagał w prowadzeniu gospodarstwa domowego i wychowaniu wspólnych dzieci, był nielojalny i niewierny, nie pracował z własnej woli i nie współdziałał dla dobra rodziny, nagannie postępował wobec dzieci i innych osób bliskich małżonkowi, prowadził niedojrzały emocjonalnie tryb życia, popadł w alkoholizm lub inne nałogi, wykazuje skłonność do hazardu i popadania w kłopoty finansowe. Występowanie wymienionych zawinionych przyczyn rozwodowych bądź innych okoliczności nie wskazuje jednoznacznie wyłącznej winy współmałżonka. Konieczne do uzyskania rozwodu z orzeczeniem wyłącznej winy współmałżonka jest udowodnienie, że druga strona nie ponosi winy za rozkład pożycia małżonków, wykazywała chęci pojednania i należycie wypełniała obowiązki małżeńskie i rodzinne. W innym przypadku sąd może też winę za rozkład pożycia przypisać obojgu i wówczas orzec rozwód z winy obu stron.

Sąd może też orzec o wyłącznej winie jednego współmałżonka, gdy zgodzi się on na taki wniosek. Zraniona strona żąda rozwodu, a strona nielojalna godzi się na orzeczenie swojej winy. Taki zgodny wniosek stron przyspiesza postępowanie sądowe, ale o konsekwencjach orzeczenia w przypływie emocji, często się zapomina. Może być to kosztowny błąd, albowiem w sytuacji uznania jednego z małżonków za winnego rozkładu pożycia inaczej będzie kształtował się obowiązek alimentacyjny byłych małżonków.

0

DZIECI – PODWYŻSZENIE ALIMENTÓW – JAK CZĘSTO?

Obowiązek alimentacyjny to świadczenie okresowe polegające na dostarczaniu środków utrzymania, a także wychowania dziecka. Kwota płatna tytułem alimentów, czy to zasądzonych, czy ustalona na mocy zawarcia ugody przez strony może być jednak w późniejszym czasie być zmieniona.

Na skutek zmiany określonych okoliczności alimenty mogą być zwiększone, zmniejszone lub całkowicie  zniesione. Wszystko uzależnione jest od  modyfikacji sytuacji, w czasie której zostały orzeczone alimenty. Zmiany te mogą dotyczyć wzrostu usprawiedliwionych potrzeb dziecka, pogorszenia sytuacji życiowej osoby, z którą małoletni zamieszkuje, a także zwiększenia możliwości zarobkowych i majątkowych osoby zobowiązanej do płacenia alimentów.

Za usprawiedliwione potrzeby należy uznać materialne i niematerialne potrzeby, które warunkują godziwą egzystencję na dotychczasowym poziomie. Natomiast możliwości zarobkowe i majątkowe traktowane są nie tylko jako zarobki i dochody rzeczywiście uzyskiwane ze swojego majątku, ale także jako zarobki możliwe do osiągnięcia przy dołożeniu należytej staranności stosownie do sił umysłowych i fizycznych.

Ustawodawca nie wskazuje jednoznacznie jak często można podwyższać alimenty. Należy zatem przyjąć, iż każda znacząca zmiana powyższych okoliczności jest przesłanką do wniesienia pozwu o podwyższenie, obniżenie czy całkowite zniesienie alimentów.

0

MAJĄTEK PO ZAWARCIU MAŁŻEŃSTWA „MOJE, TWOJE, A CO STANIE SIĘ NASZE?” – MAJĄTKI OSOBISTE, MAJĄTEK WSPÓLNY

Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa).

Czy to oznacza, że od tego pamiętnego dnia nagle wszystko staje się wspólne? Nic bardziej mylnego!

Wspólność majątkowa obejmuje tylko przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich. Pozostałe przedmioty majątkowe, nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.
Dla przykładu jeżeli osoba przed zawarciem związku małżeńskiego zakupiła samochód, to nie będzie on wchodził do majątku wspólnego małżonków. W sytuacji natomiast gdyby zakup nastąpił tylko przez jednego małżonka, po zawarciu związku małżeńskiego, ten sam pojazd będzie już wchodził do majątku wspólnego.
Ustawodawca w kodeksie rodzinnym i opiekuńczym wskazał jakie składniki w szczególności należą czy to do majątku wspólnego czy to do majątku osobistego. I tak do majątku wspólnego należą w szczególności:
1) pobrane wynagrodzenie za pracę i dochody z innej działalności zarobkowej
każdego z małżonków;
2) dochody z majątku wspólnego, jak również z majątku osobistego każdego
z małżonków;
3) środki zgromadzone na rachunku otwartego lub pracowniczego funduszu
emerytalnego każdego z małżonków;
4) kwoty składek zewidencjonowanych na subkoncie, o którym mowa w art. 40a
ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych
Należy przy tym podkreślić, iż wyliczenie to nie ma charakteru katalogu zamkniętego o czym świadczy słowo „ w szczególności”.

Do majątku osobistego każdego z małżonków należą:
1) przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej;
2) przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba
że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił;
3) prawa majątkowe wynikające ze wspólności łącznej podlegającej odrębnym
przepisom;
4) przedmioty majątkowe służące wyłącznie do zaspokajania osobistych potrzeb
jednego z małżonków;
5) prawa niezbywalne, które mogą przysługiwać tylko jednej osobie;
6) przedmioty uzyskane z tytułu odszkodowania za uszkodzenie ciała lub
wywołanie rozstroju zdrowia albo z tytułu zadośćuczynienia za doznaną
krzywdę; nie dotyczy to jednak renty należnej poszkodowanemu małżonkowi
z powodu całkowitej lub częściowej utraty zdolności do pracy zarobkowej albo
z powodu zwiększenia się jego potrzeb lub zmniejszenia widoków powodzenia
na przyszłość;
7) wierzytelności z tytułu wynagrodzenia za pracę lub z tytułu innej działalności
zarobkowej jednego z małżonków;
8) przedmioty majątkowe uzyskane z tytułu nagrody za osobiste osiągnięcia
jednego z małżonków;
9) prawa autorskie i prawa pokrewne, prawa własności przemysłowej oraz inne
prawa twórcy;
10) przedmioty majątkowe nabyte w zamian za składniki majątku osobistego,
chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

Należy jednak podkreślić, iż małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa.
W związku z powyższym ustawodawca daje małżonkom możliwość modyfikowania tych postanowień zgodnie z własną wolą. Jednakże koniecznym jest udanie się do notariusza, bowiem konieczna jest forma aktu notarialnego.

0

Podział majątku po rozwodzie – czyli ABC majątku wspólnego – co można dzielić?

Na majątek wspólny składa się :

  • pobrane wynagrodzenie za pracę i dochody z innej działalności zarobkowej każdego z małżonków (warto pamiętać, że roszczenie o wynagrodzenie jeszcze nieotrzymane należy do majątku osobistego małżonka),
  • dochody z majątku wspólnego i z majątku osobistego każdego z małżonków np. z prowadzenia zakładu produkcyjnego,

READ MORE

0